Ազգային միտքն է ազգային խնդիրների լուծման բանալին

Մի հոլովակ ընկավ աչքովս, որտեղ երիտասարդ ուսանողուհին պնդում էր, թե Սասունցի Դավիթը «կապիտալ» չուներ՝ ակնարկելով Սամվել Կարապետյանի «այիբը»։ Կից ներկայացնում եմ Սասունցի Դավթի «կապիտալի» հայտարարագիրը՝

«Դավիթ իր հաբգա՛ն լցեց ոսկին, կապեց մեջքին,

Էն մորթոտած մալի կաշիք ու գըլուխներ

Լցեց մեջ էնոնց պղնձին,

Ոսկի լցրեց մեջ պղնձին,

Կոպալն անցրեց պղնձի կանթ,

Թալեց իրեն ուսի վերան…»։

Ավելին՝ Դավիթը վիճում էր հորեղբոր հետ, որ վերջինս անկարող է հաշվել Սասնա ոսկին, և պետք է իրեն տա այդ իրավունքը։

Վերացարկվելով անձանցից և դիտարկելով երևույթը՝ պետք է արձանագրենք, որ երբ ազգային կրթությունը չունի բավարար խորություն և ենթակառուցվածքային հզորություն, դրա փոխարեն վակուումը լցվում է դրսի նեոգաղութատիրական կաղապարներով, որոնք որևէ առնչություն չունեն մեր մարտահրավերների և դրանց լուծումների հետ։ Ազգային միտքն է ազգային խնդիրների լուծման բանալին։

Էդգար Էլբակյան

Մեկնաբանություններ